ಇಷ್ಟು ದಿನ ಅಕ್ಷರಶಃ ನನ್ನ ಬ್ಲಾಗ್ “ಐಸಿಯು” ನಲ್ಲೇ ಇತ್ತು. ಒಂದೇ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ ಕಾರ್ಯ ಒತ್ತಡದ “ಕ್ಯಾನ್ಸರ್” ಆವರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದು ನಿಜ. ಆಗಾಗ್ಗೆ ಇನ್ನೂ ಬ್ಲಾಗ್ ಬದುಕಿದೆ ಎನ್ನುವುದಕ್ಕೆ ಸಣ್ಣದೊಂದು ಲೇಖನವೋ, ಪದ್ಯವೋ ಹಾಕಿ ಮುಗಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ. ಹಲವು ಕಾರ್ಯಗಳು ಒಮ್ಮೆಲೆ ನನ್ನೆದುರು ನಿಂತಿದ್ದರಿಂದ ಆ ಒತ್ತಡದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ್ದೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಬ್ಲಾಗ್ ನಲ್ಲಿ ಬರೆಯಲು ಅಷ್ಟೊಂದು ತಲೆ ಕೊಂಡಿರಲಿಲ್ಲ.

ಈಗ ನಾನೇನೂ ಫುಲ್ ಫ್ರೀ ಆಗಿಲ್ಲ. ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲೂ ಬರೆಯುವುದನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಿದ್ದೆ. ಒಂದಿಷ್ಟು ದಿನ ಸುಮ್ಮನಿರಬೇಕೆನಿಸಿತ್ತು. ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಬರೆದು ಬರೆದು ಮುಗಿದು ಹೋದ ಮೇಲೆ ಏನು ಮಾಡೋದು ಎನ್ನೋ ಚಿಂತೆ ಬಾಧಿಸಿತ್ತು. ಇಂಕು ಬಾಟಲಿಯಲ್ಲಿನ ಕೊನೆ ಹನಿ ಹಾಗೇ ಉಳಿದಿರಲಿ, ತುರ್ತಿಗೆ ಆದೀತೆಂದು ಎಣಿಸಿದ್ದೆ. ಈಗ ಆ ಹನಿಯೂ ಒಣಗಿ ಹೋದೀತೆಂದು ಎನಿಸತೊಡಗಿದೆ. ಅದಕ್ಕೇ ಮತ್ತೆ ವಾರಕ್ಕೆ ಒಂದಿಷ್ಟು ಬರೆಯಬೇಕೆಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಹೊಸ ಬಗೆಯದ್ದು ಏನಾದರೂ ಬರೆಯಬಹುದೋ ಎಂಬ ಪ್ರಯತ್ನ ನಡೆದೇ ಇದೆ. ನೋಡಬೇಕು, ನನಗೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ.

ಒಂದು ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಏನೇನೋ ಎದುರಾದವು ನನ್ನೆದುರಿಗೆ. ನನ್ನ ಮಗ ಎರಡನೇ ತರಗತಿಗೆ ಹೊರಟ, ನನ್ನ ಪತ್ನಿ ಶಾಲೆ ಬದಲಾಯಿಸಿದಳು, ನನ್ನ ಅಮ್ಮನಿಗೆ ಮತ್ತೊಂದು ವರ್ಷ ತುಂಬಿತು, ಮಗಳು ಮಾತನಾಡತೊಡಗಿದ್ದಾಳೆ, ವೃತ್ತಿಯಲ್ಲೂ ಒಂದಿಷ್ಟು ನೀರು ಹರಿದು ಹೋಯಿತು, ಯೋಗರಾಜಭಟ್ಟರ ಪಂಚರಂಗಿಯೂ ಹಳೆಯದಾಯಿತು, ಗೆಳೆಯ ಕಲ್ಲರೆ ಸಿಕ್ಕಾಪಟ್ಟೆ ಬ್ಯುಸಿಯಾಗಿದ್ದಾನೆ, ಪ್ರವೀಣ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಸಮುದ್ರ ಸೇರಿಕೊಂಡ, ವಾದಿರಾಜ್ ಸಂಚಾರಿಗುಣವನ್ನು ಬಿಟ್ಟಿಲ್ಲ, ಟೀನಾ ಮೇಡಂರೊಂದಿಗೆ ಸಿನಿಮಾ ಚರ್ಚೆ ಮುಗಿಸಿಲ್ಲ, ಪರಮೇಶ್ ಸಾರ್ ಇನ್ನಷ್ಟು ವರ್ಕ್ ಶಾಪ್ ಗಳನ್ನು ಮುಗಿಸಿದರು…ಹೊಸ ಗೆಳೆಯರೂ ನನ್ನೊಳಗೆ ಬಂದರು ಅಥವಾ ನಾನೇ ಅವರೊಳಗೆ ಹೋದೆ…ಮೈಸೂರಿನಲ್ಲೇ ಹೊಸ ಜೀವನ ಆರಂಭವಾಗಿದೆ…ಹೀಗೆ ಕ್ಲೀಷೆಯ ಮಾತಲ್ಲೇ ಹೇಳುವುದಾದರೆ ಗಂಗಾ ಕಾವೇರಿಯಲ್ಲಿ ಬಹಳಷ್ಟು ನೀರು ಹರಿದು ಹೋಗಿದೆ. ಬಹಳ ಆಸಕ್ತಿದಾಯಕ ವಿಷಯವೆಂದರೆ “ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಗಳ ಪುಟಗಳೆಲ್ಲವೂ’ ಗೃಹಸ್ಥವಾಗಿ ಮಾರ್ಪಟ್ಟಿವೆ !

ಮನೆಗೆ ಇಂಟರ್ ನೆಟ್ ಸಂಪರ್ಕ (ಆರು ತಿಂಗಳಾಗಿತ್ತು ಬಂದು) ಪಡೆದು ಸುಮ್ಮನಿದ್ದ ನಾನು, ಈಗ ನಿತ್ಯವೂ ಬೆಳಗ್ಗೆ ಒಂದಿಷ್ಟು ಹೊತ್ತು ಇದಕ್ಕೆಂದೇ ಪುರಸೊತ್ತು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆನಿಸಿದೆ. ಶರದ್ರುತು ಮುಗಿದು ಚೈತ್ರ ಬಂದಂತೆ, ಮರವೊಂದು ತನ್ನದೆಲ್ಲಾ ಉದುರಿಸಿಕೊಂಡು, ಮತ್ತೆ ಚಿಗಿತು ನಿಂತಂತೆ. ನನಗೂ ಮತ್ತೆ ಒಂದಿಷ್ಟು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂಬ ತುಡಿತ. ಅದಕ್ಕೇ ಮತ್ತೆ ಬರೆಯಬೇಕೆನಿಸಿದೆ !