ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಕಥೆ.

ಯಾಕೋ ಓಶೋ ರಜನೀಶರು ನೆನಪಾದರು. ಅವರ ಹಲವು ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಓದಿದ ನನಗೆ, ಅವರ ಹೇಳುವ ಪರಿ ಬಹಳ ಇಷ್ಟ. ವಿಷಯಕ್ಕೊಂದು ಚಿಕ್ಕದೊಂದು ಉದಾಹರಣೆ ಕೊಟ್ಟು ವಿವರಿಸುವುದು ಖುಷಿ. ಜೆ.ಕೆ ಕಷ್ಟ ಎನಿಸಿದರೆ, ರಜನೀಶ ಹಾಗೆ ಅನಿಸಿಲ್ಲ.

ಹೀಗೇ ಇಂದು ಯಾಕೋ ಹಲವು ಅನಪೇಕ್ಷಿತ ಪ್ರಸಂಗಗಳು ನಡೆದವು. ಅದಕ್ಕೆ ಒಂದಕ್ಕೊಂದು ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಲುತ್ತಾ ಹೋದೆ. ರಜನೀಶರು ನೆನಪಿಗೆ ಬಂದರು. 

ಶಿವರಾಂ ಪೇಟೆಯಲ್ಲಿ ನಡೆದು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಬೈಕ್ ಸಾಹಸಿಯೊಬ್ಬ ನುಗ್ಗಿ ಬಂದ.  ಅವನ ಮಧ್ಯೆ ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಆಟೋದವ ನುಗ್ಗಿದ. ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಸ್ಫೋಟವಾಯಿತು.

“ಏನಯ್ಯಾ ನಿನಗೆ, ಕಣ್ಣು ಕಾಣೋದಿಲ್ವೇ?’ ಎಂದು ಒಬ್ಬ ಸಾಹಸಿ. ಅದಕ್ಕೆ ಮತ್ತೊಬ್ಬ, “ನೀವು ಹಾಗೆ ಬಂದರೆ ಹೇಗೆ ಸಾರ್..?’ ಎಂದ. ಕಥೆ ಹಾಗೆಯೇ ಮುಂದುವರಿದಿತ್ತು. 

ಹೋಟೆಲ್ ನಲ್ಲಿ ಗೆಳೆಯನೊಂದಿಗೆ ಕುಳಿತು ಕಾಫಿ ಹೇಳಿದೆ. ರಸ್ತೆ  ಮೇಲಿನ ಘಟನೆ ನೆನಪಾಗಿ, ರಜನೀಶರ ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಕಥೆ ನೆನಪಾಯಿತು. 

ಹೀಗೇ ನದಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ನಾವೆ ಹೋಗುತ್ತಿತ್ತಂತೆ. ಅದರ ಎದುರು ಮತ್ತೊಂದು ನಾವೆ ಬರುತ್ತಿತ್ತು. ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರದಲ್ಲಿ ಎರಡೂ ಹತ್ತಿರವಾದ ಸಂದರ್ಭ. ಆ ನಾವೆ ಬಂದು ಇದಕ್ಕೆ ಡಿಕ್ಕಿ ಹೊಡೆಯಿತು. ತಕ್ಷಣವೇ ಇದರಲ್ಲಿದ್ದವ  ಆ ನಾವೆಯಲ್ಲಿ ಯಾರು ಇದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಹುಡುಕಿದ. ಯಾರೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಈ ನಾವೆಯವ ಮರು ಮಾತನಾಡದೇ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಹೋದ. 

ನಿಜವಲ್ಲವೇ, ನಮ್ಮ ಅಹಂ ಎಷ್ಟೋ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಘಟನೆಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತದೆ. ಒಂದುವೇಳೆ ಆ ನಾವೆಯಲ್ಲೂ ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಇದ್ದಿದ್ದರೆ ಗಲಾಟೆ ಗ್ಯಾರಂಟಿ ; ನಮ್ಮರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ನಡೆದಂತೆಯೇ. ಅಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಮೌನ ಗೆದ್ದಿತು. 

ಯಾಕೋ ಈ ಕಥೆ ಹೇಳಬೇಕೆನಿಸಿತು. ಇಂಥದೊಂದು ಕಥೆ ಕೊಟ್ಟ ರಜನೀಶರಿಗೆ ಧನ್ಯವಾದ ಹೇಳಬೇಕು.