ಅವನ ಬಳಿ ಹೇಳುವುದೇನಿಲ್ಲ
ಎಲ್ಲವೂ ಮುಗಿದಿದೆ

ನನ್ನದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಕಳೆದುಕೊಂಡು
ಅವನಿಂದ ಪಡೆದದ್ದನ್ನೇ
ನನ್ನದೆಂದುಕೊಂತಿಡ ಕ್ಷಣದಿಂದ
ಹೀಗನಿಸಿದ್ದು ನಿಜ
ನಾನು ಅವನಿಗೆ ಅರ್ಥವಾಗಿದ್ದೇನೆ !

ಅವನೂ ಹಾಗೇ ಅಂದುಕೊಂಡನೇನೋ?
ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ
ಅಂದಿನಿಂದ ನನ್ನ ಹೆಜ್ಜೆಯ
ನೆರಳನ್ನೂ ನೋಡಲು ಹೋಗಲಿಲ್ಲ
ಆತನ ನೆರಳು
ನನ್ನ ಹೆಜ್ಜೆಯೊಂದಿಗೆ ಕೂಡಿ
ನಡೆಯುತ್ತಿರಬಹುದೆಂದುಕೊಂಡೆ

ಪ್ರತಿ ಮಾತಿನ ಮಧ್ಯೆ ಉದ್ಭವವಾಗುತ್ತಿದ್ದ
ಪುಟ್ಟ ಮೌನಕ್ಕೆ ದೊಡ್ಡ ಅರ್ಥ ಕಲ್ಪಿಸಲಿಲ್ಲ
ಮೌನದ ನಾದವನ್ನು ಸವಿದೆ
ಅರ್ಥವಾಗದ್ದೂ ಅರ್ಥವಾಯಿತೆಂಬ
ಭಾವ ನನಗೆ ಕಲಿಸಿದ್ದು ಅದೇ ಇರಬೇಕು
ಎಂಬುದೀಗ ಅರ್ಥವಾಗಿದೆ

ಅವನೀಗ ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಮಾತು
ನಿಲ್ಲಿಸುವವನಿದ್ದಾನೆ,
ನಾಳೆ, ಆತ ಕೊಟ್ಟದ್ದನ್ನೆಲ್ಲಾ ವಾಪಸು
ಪಡೆಯಲು ಬರುತ್ತಾನೆ
ಸರಿ, ಅದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಮರಳಿಸಲು
ಮನಸ್ಸೂ ಸಿದ್ಧವಿದೆ
ಕಳೆದುಕೊಂಡ ನನ್ನದನ್ನು
ಮರಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ತಯಾರಿಲ್ಲ

ಆ ಕ್ಷಣ,
ಮನದೊಳಗೆ ವಿಷಾದದ ಸಸಿ
ಹುಟ್ಟಬಹುದು
ಚಿಗುರಿದ್ದಾಗಲೇ ಕೊಲ್ಲುವ
ಅಭ್ಯಾಸವನ್ನೂ ಆತನೇ ಕಲಿಸಿದ್ದಾನೆ
ಜತೆಗೆ ವಿಷಾದದ ಚಿತ್ರಕ್ಕೆ
ಹೊಸ ಬಣ್ಣ ಹಾಕುವುದನ್ನೂ ಸಹ
ಅವನ ಆ ಉಪಕಾರಕ್ಕೆ
ನಾನು ಋಣಿ