ಪದ್ಯ

ಅಳುವಿನ ಸಾಮಗಾನ

ಬರೀ ಕತ್ತಲು
ಅಂಗಳದಲ್ಲಿ ಯಾವ ಕುರುಹೂ ಇಲ್ಲ
ಪುಟ್ಟ ಪುಟ್ಟ ಚಪ್ಪಲಿಗಳು,
ಕುಂಟೋಬಿಲ್ಲೆಗೆ ಕೊರೆದ ಗೆರೆಗಳು
ಗೋಲಿ ಆಡಲಿಕ್ಕೆ ತೋಡಿದ ಗುಂಡಿಗಳು
ಹೋಗಲಿ, ಗೋಡೆಗೆ ಒರಗಿದ ಪುಟ್ಟ ಸೈಕಲ್

ಸಂಜೆಯಾಗಲಿ, ಬೆಳಗ್ಗೆಯಾಗಲಿ
ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ಬಂದು ಕಾಯುವುದು ಬಿಟ್ಟರೆ
ಇನ್ಯಾವ ಕುರುಹೂ ಇಲ್ಲ

ಒಂದು ದಿನ
ಆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಬೆಳಕು ಹೊತ್ತಿತು
ಅಳುವಿನ ಸದ್ದು
ಬೆಳಕಿನದ್ದೇ ಸದ್ದಿರಬೇಕು
ಎಂದುಕೊಂಡರು ಸುತ್ತಲಿನವರು

ಬೆಳಕು ಹೊತ್ತಿಕೊಂಡೇ ಇತ್ತು
ಅಂಗಳದಲ್ಲಿ ಒಂದೊಂದೇ
ಕುರುಹುಗಳು ಮೂಡ ತೊಡಗಿದವು
ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡ ಕನಸುಗಳಿಗೆಲ್ಲಾ
ಅದರದ್ದೇ ಛಾಯೆ

ಬೆಳಕು ಉರಿಯುತ್ತಲೇ ಇತ್ತು
ಅಪರಿಚಿತನೊಬ್ಬ
ಅದೇ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಬಂದ
ಕಣ್ಣು ಕುಕ್ಕಿತು ಬೆಳಕು
ಅರೆಕ್ಷಣ ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿ ನಿಂತ
ಏನನಿಸಿತೋ, ಮುಂದಕ್ಕೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಟ್ಟ

ಮತ್ತೆ ಅಲ್ಲೀಗ ಕತ್ತಲೆ
ಅಳುವಿನ ಸಾಮಗಾನ

Advertisements

13 thoughts on “ಅಳುವಿನ ಸಾಮಗಾನ

  1. ಶಿವು ಅವರೇ,
    ನಿಮ್ಮ ಮೆಚ್ಚುಗೆಗೆ ಧನ್ಯವಾದ. ಹೀಗೇ ಬರ್ತಾ ಇರಿ.

    ಚೇತನಾರೇ,
    ನೋವು ನೋವಿನ ಕವಿತೆಯೇ ಇದು.

    ಶಾಂತಲಾರೇ,
    ನನಗೆ ಸದಾ ಕಾಡುವ ಎರಡು ಇಮೇಜ್ ಗಳೆಂದರೆ ಕಡಲು ಮತ್ತು ಸಾವು. ಇದು ಬದುಕು ಮತ್ತು ಸಾವಿನ ಬಗೆಗಿನ ಪದ್ಯ. ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ನಾನು ಕವಿಯಲ್ಲ.
    ನಿಮ್ಮ ಅಭಿಪ್ರಾಯಕ್ಕೆ ಧನ್ಯವಾದ.
    ನಾವಡ

  2. ನಾವಡರೇ ನಮಸ್ಕಾರ, ನಿಮ್ಮ ಬ್ಲಾಗ್ ಗೆ ಮೊದಲ ಬಾರಿ ಭೇಟಿ ನೀಡಿದ್ದೇನೆ. ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ. ಆ ಮ್ಊಲಕ ಹಲವು ಕನ್ನಡ ಬ್ಲಾಗ್ ಗಳ ಪರಿಚಯವಾಯಿತು.
    ದಿನವೂ ಬರುವೆ.
    ನಿಮ್ಮ ಚಂದ್ರಶೇಖರ ಕುಳಮರ್ವ, ಮಂಗಳೂರಿನಿಂದ.

  3. ಕೆಲವು ಕವನಕ್ಕೆ ನೊವು ಶರೀರವಾದರೆ.,ಇದು ತನ್ನ ತನುವಿನ ತುಮ್ಬ ನೊವು ತುಮ್ಬಿ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿರುವ ಕವನ, ಪದ್ಯ ಅಲ್ಲ.ಹೀಗೆ ಸಮ್ಭವಿಸಲಿ ಕವನಗಳು.

ನಿಮ್ಮದೊಂದು ಉತ್ತರ

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s